Modele językowe przestały być technologiczną ciekawostką, a stały się podstawowym narzędziem pracy w branżach opartych na słowie pisanym. Zmiana, jaka dokonała się w copywritingu i procesie twórczym, nie wynika jedynie z szybkości generowania znaków, ale przede wszystkim z przesunięcia punktu ciężkości z rzemieślniczego składania zdań w stronę kurateli treści i reżyserii myśli. Autorzy dostali do rąk instrument, który potrafi symulować niemal każdy styl, strukturę czy tonację, co zmusza do przewartościowania definicji autentyczności w pisaniu.
Kreatywność w nowym wydaniu polega na umiejętności zadawania właściwych pytań. Zamiast mierzyć się z paraliżem białej kartki, twórca zarządza strumieniem surowej materii tekstowej, którą musi przesiać, zmodyfikować i osadzić w kontekście.