Współczesne podejście do budownictwa jednorodzinnego i wielorodzinnego ewoluuje w stronę organicznego połączenia tkanki budowlanej z zaawansowaną technologią sterowania. Tradycyjnie rozumiana automatyka domowa, oparta na dokładaniu kolejnych modułów do gotowego budynku, ustępuje miejsca koncepcji systemów zintegrowanych z samą konstrukcją obiektu. Takie podejście wymusza na projektantach i wykonawcach zmianę paradygmatu – instalacje nie są już traktowane jako dodatek, lecz jako integralny element fundamentów, stropów i ścian, planowany na etapie deskowania i wylewania betonu.
Kluczowym elementem tej ewolucji jest odejście od peryferyjnych czujników przyklejanych do tynków na rzecz sensorów zatopionych w strukturze budynku. Integracja na poziomie konstrukcyjnym pozwala na znacznie precyzyjniejszy monitoring parametrów technicznych obiektu, takich jak naprężenia konstrukcyjne, wilgotność wewnątrz przegród czy bezwładność cieplna poszczególnych płaszczyzn.